Kwetsbaarheid en kracht

Op de vooravond van mijn 54e verjaardag merk ik dat er zich binnenin mij een verschuiving heeft plaatsgevonden. Een soort paradigmawissel. Ineens zie ik het grotere plaatje. Er komt een grote helderheid over mij heen. Ik heb veel inzichten verkregen en vele oude lagen zijn weggevallen. En dat voelt bijzonder krachtig en goed.
Waar ik me enorm van bewust ben ineens, is het feit dat wij alles al in ons hebben wat we nodig hebben in dit leven en dat we het niet buiten onszelf hoeven te ‘halen’. Een ieder heeft zijn of haar specifieke talenten en gaven waarmee hij of zij al op aarde kwam. Die mag hij/zij zich gewoon weer her-inneren, verfijnen en verdiepen gedurende het leven op aarde. Het zijn jouw talenten, daar weet jijzelf het meest vanaf. En het is de bedoeling dat jij die laat zien aan de wereld.                                                                                                                                                                Tegelijkertijd zijn we allemaal gelijk-waardig, niemand staat in principe boven de ander. De één is bijzonder goed en vaardig in één of ander handwerk, de ander heeft elders kwaliteiten. Alles is goed en alles is nodig.                                                                                                                      Gedurende ons leven komen we van alles en nog wat tegen aan problemen, wrijvingen, conflicten en trauma’s. Het begint al in de familie, daarna op school, op het werk, en in relaties. Dat hoort bij het leven en zijn onze oefenterreinen.
Door tegenslagen en uitdagingen groeien we, worden we sterker en komen we nog dichter bij onszelf. Bij onze kern. De bekende rups die tot een vlinder ontpopt.
Wanneer we in bepaalde fasen van ons leven in zwaar weer terecht komen, voelen we ons kwetsbaar, boos, verdrietig, ontmoedigd, en noem nog maar een aantal van dit soort emoties op. Je komt het allemaal tegen. Het is de kunst om hier niet in te blijven hangen en zeker niet te denken dat dit bij je hoort. Want dat doet het niet. Het zijn hoe dan ook voorbijgaande fasen.                       

In periodes van kwetsbaarheid zijn we op ons zwakst. Kleine kinderen en oude mensen zijn kwetsbaar en hebben daarom onze zorg en bescherming als ook koestering nodig.  Mensen die door moeilijke fasen gaan zijn vaak ook erg kwetsbaar. Ze voelen zich ont-kracht. Ver verwijderd van hun ZIJN.  Ondanks alles kan dit een uiterst zinvolle periode zijn omdat er kennelijk iets dieps geheeld mag worden, of er ontstaat iets nieuws als een soort kiemzaadje. Maar alles wat kwetsbaar is heeft bescherming en koestering nodig, om het tot zijn volle potentiaal te laten groeien. En gewoon ook tijd.

De kunst is tevens om je in zo’n fase niet nog dieper in die kwetsbaarheid te laten duwen dan nodig is. Want hoe kwetsbaarder, hoe afhankelijker je je ook kunt voelen van bepaalde hulpverleners.  Als je in die tijd een gezonde weerbaarheid ontwikkelt kun je deze kwetsbare periode beter uithouden. Alles wat je in zo’n fase in werking zet, om je beter te laten voelen is eigenlijk goed. Dit kan eventueel door te rade te gaan bij je familie, goede vrienden, zeg maar je sociale netwerk. Mocht het ingewikkelder zijn, kun je er voor kiezen om op zoek te gaan naar een goede hulpverlener. Hierbij blijft het erg belangrijk regelmatig bij jezelf te voelen, klopt dit nog voor mij, voelt deze persoon nog goed voor mij. Er is altijd een diep weten in jou waarop je kunt vertrouwen.

En dan…..gaat die kwetsbaarheid op een gegeven moment voorbij, geleidelijk aan. Pas als de mist van de kwetsbaarheid opgetrokken is, staat daar ‘KRACHT’ op je te wachten. Heel simpel. Je had het nog niet gemerkt. Hij stond er al. Het leven heeft je er naar toe geleid.

                                                                       

Dit wou ik even met jullie delen. Ik merk dat ik in een volgende nieuwe fase, een nieuwe cyclus ben beland.

 

Deel deze informatie:

Stel een vraag:

Meer weten? Je kunt hier jouw vraag stellen in een persoonlijk bericht.