Heling van het innerlijke kind.

In mijn praktijk breng ik mensen vaak in contact met hun eigen innerlijke Kind om ze bewust te laten worden van diep onderdrukte en verborgen delen binnen hunzelf. Waarbij het innerlijke Kind niks anders voorstelt dan de zogenaamde ongewenste emoties die in verschillende situaties ineens naar boven ploppen als spontane reactie op een bepaalde situatie, wat iemand zegt, of hoe iemand zich gedraagt. Wat dan leidt tot een heftige reactie waarop ze niet voorbereid waren.

Deze ongewenste emoties kunnen ook leiden tot een soort innerlijke blokkade of sabottage waar je minder duidelijk weet van hebt. Het lijkt dan dat bepaalde zaken waar jij je erg voor inzet, nooit echt goed willen lukken of doorzetten. Is dit het geval in je dagelijkse leven, dan kan een diepe onverwerkte pijnlijke emotie hiermee te maken hebben.

Bij onze dagelijkse bezigheden zijn wij mensen het meest geneigd ons aardig en verdraagzaam op te stellen en we proberen waar mogelijk conflicten te vermijden. Dit is in feite gewenst gedrag waarbij we ons zoveel mogelijk aanpassen aan andere mensen, maar het komt niet overeen met je ware zelf. Vaak worden signalen onderdrukt die komen uit een wezenlijke laag van jezelf. Dit is ons als kind zo aangeleerd. Je mag je eigenlijke emoties niet tonen omdat je bang bent om de goedkeuring, zorg of liefde van de ander of ouder te verliezen. Eigenlijk gedraag je je dan op basis van angst. De emoties die onderdrukt worden zullen een eigen leven gaan leiden en ze kunnen een moeheid of ontevredenheid in je veroorzaken.

Zelfs kunnen er vroeg of laat problemen ontstaan in de vorm van ziektes, of heftige uitbarstingen van emoties. Waar niemand op zit te wachten.

HET VERSCHIL TUSSEN EMOTIES EN GEVOELENS:

Emoties zijn energien die in de kern tekens van onbegrip zijn. Van niet precies weten waar het vandaan komt en waarom ze zijn ontstaan. Kortom: emoties zijn reacties op dingen of situaties die je niet begrijpt. 
Gevoelens komen uit een andere bron binnen jezelf, uit je hogere Zelf. Je zou het ook zo kunnen formuleren: je emoties zijn je kinderen, je gevoelens je leraren.

Emoties zijn energien die zich sterk maniefesteren in je fysieke lichaam. Stel je bv maar eens voor dat er een vlaag van boosheid door je lichaam gaat. In je hele lichaam is dit goed te voelen, bepaalde delen van je lichaam verkrampen zich. Dit fysieke ineenkrimpen, dat voortkomt uit een energetische shock geeft aan dat je iets niet begrijpt. In wezen reageer je je onbegrip af in de emotie. Emoties hebben dan ook altijd iets dramatisch.

Gevoelens worden heel anders waargenomen. Ze zijn veel stiller van aard. Het zijn de fluisteringen van je ziel die je bereiken, die je aanmoedigen. Het is een innerlijk weten of een plotseling intuitief handelen die later van wijsheid blijkt te getuigen.

Emoties nemen je geheel in beslag en halen je weg uit je centrum. Gevoelens brengen je juist dieper in je centrum. Gevoelens hebben te maken met intuitie.
Gevoelens getuigen van een hoger begrip, een begrip dat de emoties en het verstand te boven gaat. Ze komen uit een sfeer die niet zo fysiek is. Daarom zijn ze ook niet goed lokaliseerbaar en voelbaar in je lichaam. Er lijkt dan een soort weten in je te zijn wat van buiten naar je toekomt.

Je kunt hierbij veronderstellen dat emoties wel moeten zijn ontstaan toen je nog een kind was. Toen er nog geen hoger begrip en wijsheid in je aanwezig kon zijn. Vandaar dat emoties met onbegrip gepaard gaan. Kinderen snappen niet waarom hun liefde wordt ontzegd, waarom een bepaalde ouder of volwassene op een bepaalde manier reageert. Ze reageren dan op een hele spontane manier met boosheid, verdriet of angst.

Wanneer er dan niet adequaat mee wordt omgegaan en deze emoties er eigenlijk niet mogen zijn, worden ze onderdrukt. En zo ontstaan de problemen omdat emoties eigenlijk energien zijn die gezien, gehoord, gevoeld en dan afgevoerd willen worden. Het innerlijke kind is ontstaan.

Gevoelens ontstaan pas later in je leven, wanneer je in staat bent meer beschouwend terug te kijken op bepaalde situaties in je eigen leven en eventueel dat van je voorouders. Je bent milder en hopelijk wijzer geworden en schiet niet meer zo snel in de emoties, en kunt makkelijker afstand nemen.

HOE GA JE NU OM MET DIE EMOTIES IN JEZELF?

Emoties kun je beter niet onderdrukken of veroordelen. Ze maken een belangrijk onderdeel uit van je wezen en in die zin verdienen ze respect en aanvaarding. Je kunt de emoties in jezelf beschouwen als kinderen die je respect en aandacht nodig hebben. En jouw begeleiding. Een emotie kun je zien als iets wat bij je komt om geheeld te worden.

Normaal gesproken wordt een emotie, neem bv boosheid, geprojecteerd naar buiten, op diegene die jou iets heeft aangedaan. Als je dat aldoor zou blijven doen, projecteer je de boosheid buiten jezelf en wordt het probleem alleen maar groter. De boosheid wordt nu niet opgelost, eerder nog meer gevoed, en je raakt verwijderd uit je centrum.

In het omhullen van de emotie met begrip en warmte, zoals je het met een boos, bang of verdrietig kind zou doen, verplaats je de aandacht van buiten naar binnen, en leer je het kind, en later de volwassene verantwoordelijkheid te nemen voor de emotie. 
De emotie mag er zijn. Op het moment dat het (innerlijke)kind zich gezien, gehoord en verstaan voelt en door het benoemen van de emotie, kan de betreffende emotie afnemen. Het (innerlijke)kind voelt de warmte en begrip van de (innerlijke)ouder en dat is zeer wezenlijk bij het verwerken en loslaten.

Dit is de rol van je eigen bewustzijn bij Zelfheling. Jezelf, je innerlijke Kind, je emotie omringen met Bewustzijn, bewust zijn…
Door het te omringen met de energie van Liefde, maakt het een transformatie mogelijk van onbegrip naar begrip. Dat is de sleutel…Als de emotie dan weer kan stromen, is het probleem opgelost en ben je vrij…..

Stel een vraag:

Meer weten? Je kunt hier jouw vraag stellen in een persoonlijk bericht.