Archive for the ‘Blog’ Category

Ziekte en bewustzijn.

woensdag, maart 20th, 2019

ZIEKTE EN BEWUSTZIJN.

Wist u dat vrijwel aan elk ziektebeeld een emotioneel conflict voorafgegaan is? Dat kan varieren van enkele weken tot soms zelfs jaren geleden. Het kan te maken hebben met een sterk GEVOEL van wrok, verlies, verdriet, ontbering, grensoverschrijding, of juist een zgn onwenselijkheidsconflict. Het laatste betreft een bep situatie die nog in stand wordt gehouden, bv. een huwelijksrelatie, maar je wilt er heel graag vanaf. Het kan bv ook zijn, dat er diep in je systeem een soort van verbetenheid zit, een gevoel van overal tegen te moeten ‘vechten’, wat maakt dat je lijf altijd in een bep. staat van alertheid is, en er aldoor ontstekingsreacties ontstaan. Soms zijn de onderliggende emoties niet altijd heel duidelijk herkenbaar. Uit een soort van overlevingsstrategie lijken er soms meerdere lagen over elkaar heen te liggen.

Emoties zoals wrok, voortdurende frustratie, of langdurig verdriet, ontstaan omdat er in een bep. basisbehoefte niet is voorzien. De basisbehoefte van iedereen is naast voedsel, water, zuurstof vooral LIEFDE. Er mogen zijn, gewoon zoals je bent, en gezien en gehoord worden. Er toe doen. Bij een groot aantal ontstaat dit al in de jeugd, het kan echter ook later ontstaan. In een huwelijksrelatie of werksituatie kan er gaandeweg een ‘vergiftende’ sfeer zijn ontstaan.

Hoe kan ik jou hierin helpen?

In een gesprek ga ik met jou onderzoeken wat er op dit moment niet goed gaat in je leven. Waar je voor je gevoel telkens tegen moet vechten. Wat jou eigenlijk vergiftigt. Wat jouw energie ondermijnt. Zonder dat iemand het zelf doorheeft, komen in een gesprek vaak bep. woorden terug, die het eigenlijke antwoord al geven. Ik laat jou er echter zelf bewust van worden, want dan leer je er het meest van. Vervolgens draai ik de zaken om. Wat zou je dan wensen in je leven? Wat maakt je gelukkig, waar krijg je energie van? Wat wilde je als kind heel erg graag? Waar was je van nature heel goed in? Ook hierbij laat ik dat hoofdzakelijk over aan de client, zodat hij of zij het steeds duidelijker krijgt waar zijn of haar diepe wensen liggen.

Middels de craniosacraaltherapie kom ik door mijn heldervoelendheid achter andere ongeziene stukken binnenin jezelf. Zo probeer ik een totaalplaatje te krijgen, wat er in feite aan de hand is. Gezamenlijk gaan we vervolgens allerlei emoties en ongewenstheden eruit filteren die er nu niet meer toe doen. En dan begint het hele verwerkings- en loslatingsproces. Na enige tijd, dus na een aantal behandelingen gaan we deze ongewenste emoties vervangen door wenselijke emoties of gevoelens. Geleidelijk aan, met de verkregen inzichten, de bewustwording, en het loslaten, wordt er ook op het fysieke vlak het één en ander zichtbaar aan verandering en herstel. En de nog te nemen stappen voor het ideale plaatje. Je zult zien dat het je veel gezondheid, zelfverzekerdheid en dankbaarheid oplevert.

De wijsheid van het lichaam

woensdag, maart 20th, 2019

DE WIJSHEID VAN HET LICHAAM


Heb je je ooit afgevraagd waar al die strepen bij een zebra voor dienen? Een ranger van het Krügerpark in Zuid-Afrika heeft me dit ooit jaren geleden uitgelegd. Om de roofdieren te misleiden. Wanneer een kudde zebra’s voelt dat er een roofdier in de buurt is, gaan ze op een speciale manier groepsgewijs bij elkaar staan, waardoor het blikveld van het betreffende roofdier helemaal onzuiver en in de war raakt door al die mengelmoes aan strepen. Geinig hè?Zo heeft elk dier hele speciale kenmerken en eigenschappen opdat het zijn functie in de natuur het meest ideaal kan vervullen. Dit is de wijsheid van de natuur.


Een andere wijsheid betreft de 4 seizoenen. Als ging het op commando verschijnen in het voorjaar opeens allerlei bloemetjes van dezelfde soort boven de grond en komen er weer knoppen in de bomen. Allemaal zo rond dezelfde periode en een beetje afhankelijk van de mate van het zonlicht en temperatuur. Toch herhaalt zich dit proces ieder jaar weer. Ook de wijsheid van de natuur.


Zo voltrekken zich in ons eigen lichaam en wezen ook van tijd tot tijd processen, die onderhevig zijn aan een bepaalde wijsheid en timing. Dit noem ik de wijsheid van het lichaam.


Via ons lichaam krijgen wij haarfijn voorgespiegeld wat er zich in ons leven afspeelt, waar wij wellicht moeite mee hebben, waar wij mee worstelen, wat wij proberen los te laten…of wat er getransformeerd mag worden. In die zin is ons lichaam een grote leermeester en heeft oneindig veel geduld met ons. Zodanig dat het bepaalde processen iedere keer blijft herhalen tot we het nut en de betekenis ervan gaan inzien.


Bij mijn behandelingen acht ik het lichaam als uitermate wijs en ben blij om al de informatie die ik krijg toegespeeld. Natuurlijk begin ik elke behandeling met een gesprek om na te gaan hoe het is met diegene en wat zich heeft voorgedaan. Mn wat er zich aan belangrijke veranderingen hebben afgespeeld en of er misschien al enkele wezenlijke inzichten en transformaties zijn geweest. Vaak heb ik hierbij al een sterk gevoel wat er zich achter de klachten afspeelt.


Ik neem datgene zeker mee wat er mij bij het gesprek is meegedeeld. De belangrijkere informatie krijg ik echter via het lichaam zelf. Door het aan te raken. Omdat het lichaam puur, eerlijk en direct is. Een bron van wijsheid. Middels beelden en gevoel krijg ik via het lichaam door waar de persoon op dat moment het meest mee te kampen heeft. Waar de grootste stress zit, de sterkste emotie, de sterkste behoefte, het gebrek aan energie, de overload aan prikkels en noem maar op. Soms klopt dit met datgene wat de client mij daarvoor heeft meegedeeld, soms helemaal niet. Toch neem ik dit laatste als absolute waarheid aan, omdat ik zoals gezegd helemaal geloof in de wijsheid van het lichaam. Ik voel dat het klopt.De persoon oftewel diens ego kan soms de waarheid nog niet helemaal onder ogen zien, of kan er gewoon niet bij. Soms zit ons hoofd ons teveel in de weg of zit er een sterke weerstand in die persoon. Hoe dan ook, dit komt wel bij iedereen voor. Het hoort bij het proces waarin je zit.


Stel je hebt een persoon die tegen een burnout aan zit, of er eigenlijk al helemaal in zit. En deze komt bij mij.Ik maak vaak mee dat de persoon een (aankomende) burnout in eerste instantie gewoon niet accepteert, of er geen weet van heeft, of het bagatelliseert. Terwijl er overduidelijke signalen zijn van oververmoeidheid, slecht slapen, spijsverteringsproblemen, thuis geen fut meer hebben om zelfs de leuke dingen te doen, snel het humeur verliezen en noem maar op.


Zodra ik de persoon op de behandeltafel heb schakel ik mijn mind helemaal uit en ben alleen nog maar luisterende en voelende. Gewoon aanwezig met al mijn aandacht en voelend wat ik doorkrijg via het lichaam. Wat ik in zo’n geval meekrijg is een sterk koudegevoel wat zich of in het hele lijf of in het onderste deel van het lichaam bevindt. Ook een sterk gevoel van ‘te weinig energie’, een soort leegte gevoel en krachteloosheid. Verder merk ik dat het lichaam een sterke behoefte voelt om te resetten, en ik voel vaak een soort orientatiedrang naar de middellijn.


Dit laatste is een oeroude reactie die in ons systeem zit en wat uit de embryo-periode stamt. Na de eerste celdelingen en in-nesteling in de baarmoederwand, begint op een gegeven moment de eerste groei. Dan wordt het eerst een soort verticaal ‘streepje’, van waaruit later zich het zenuwstelsel en het ruggemerg ontwikkelt.Er is dan een soort energetische beweging naar het streepje toe voelbaar, een soort orientatie naar de midden.


De embryo heeft deze energetische ‘orientatie’ naar de middellijn nodig als een soort ijk- en startpunt. Later in ons volwassen leven hebben wij na heftige stress-periodes ook deze ‘energetische reset’, een her-ijken nodig, om gewoon weer overnieuw maar dan naar een verbeterde versie van onszelf te transformeren. Dit is de wijsheid van het lichaam. Het lichaam heeft het beste met ons voor. Daarom veroordeel ik vermoeidheid ook nooit. Schijnbaar heeft het lichaam dit heel erg nodig, als enige mogelijkheid om alles weer te resetten, om alles weer te her-zien, om weer geheel bij onszelf te komen. Het heeft zin.


Tevens krijgt de persoon gedurende de behandelingen inzichten over zijn levensstijl en patronen waaraan hij/zij zo gewend en gehecht is geraakt. Maar wat nu niet meer werkt. Zichzelf wegcijferen kan zo’n patroon zijn, of mensen over je eigen grenzen heen laten gaan bijvoorbeeld.


Mijn ervaring heeft me geleerd, zolang er nog steeds sprake is van vermoeidheidsklachten, slaapstoornissen, spijsverteringsproblemen en/of psychische problemen heeft de echte kanteling in de persoon nog niet plaatsgevonden. Het lichaam is in die zin niet een stoor-factor maar eerder een vriend. Het geeft haarfijn aan waar er nog wrikpunten zitten.
Zo gezien ben ik iedere keer weer geneigd de strategie van het lichaam te volgen, en iedere keer weer te kijken en vooral voelen wat het nodig heeft. Dus niet door te bedenken en gewoon maar doen wat ik denk wat nodig zou zijn voor het lichaam. Maar door te voelen wat het lichaam ten diepste nodig heeft. Omdat ik het lichaam respecteer als een absolute bron van wijsheid.


Namasté!

Hoe kunnen wij bijdragen aan een gezonde Hippocampus?

dinsdag, maart 12th, 2019

HOE KUNNEN WIJ BIJDRAGEN AAN EEN GEZONDE HIPPOCAMPUS?


De Hippocampus (op de foto weergegeven met de kleur rood) is een onderdeel van ons limbische systeem wat zich centraal in onze hersenen bevindt. Ons limbische systeem is dat deel van de hersenen wat verantwoordelijk is voor emotionaliteit en ons herinneringsvermogen.


De Hippocampus is specifiek verantwoordelijk voor onze orientatie in tijd en ruimte en ontwikkelt zich volledig bij een kind tussen de 2 en 3 jaar. Dat gaat ongeveer gelijk op met het ontwikkelen van het spraakvermogen. Vandaar dat een klein kind op deze leeftijd zich ineens realiseert dat hij of zij een ‘ik’ is en heeft, en benoemt zichzelf niet meer met haar of zijn naam.


Ook speelt de Hippocampus een rol bij agressief gedrag en gevoelsuitbarstingen. Tevens bij bewustzijn en motivatie. Bij storingen in de Hippocampus is het vermogen om iets te onthouden verstoord. Nieuw opgedane indrukken kunnen niet worden opgeslagen. Vandaar dat ook de Hippocampus wordt gelinkt aan het ziektebeeld Alzheimer. En dan is dit gebied betroffen bij epileptische aanvallen. Simpelweg omdat het makkelijk kan verkrampen.


Zijn er nu voor het 2e of 3e levensjaar, nog voordat de Hippocampus zich volledig kon ontwikkelen traumatiserende omstandigheden geweest in iemands leven, dan blijven orientatie in tijd en ruimte moeilijk. Er is een subtiel gevoel ontstaan van ‘met mij klopt iets niet’ of…’met de anderen klopt iets niet’. Maar omdat dit ontstaan is voordat het spraakvermogen volledig ontwikkeld was, is dit moeilijk in woorden te vatten. Het blijft dan lastig emoties onder woorden te brengen. Door verschillende interpretaties ontwikkelen zich dan mogelijk verkeerde geloofsovertuigingen, symptomen en ziektebeelden.


In verschillende therapievormen, ook in de mijne, de (biodynamische) craniosacraaltherapie wordt er gewerkt met emoties. Ik laat de client…hoe moeilijk soms ook, de emoties zoveel mogelijk benoemen. Puur door te focussen op de eigen lichaamswaarneming. Door er woorden aan te geven in het hier en nu, wordt de Hippocampus gestimuleerd. En kan de orientatie in tijd en ruimte worden verbeterd. Tevens kunnen angsten, maar ook pijn en verdriet onder ogen worden gezien. Ze krijgen bestaansrecht en de ruimte. Ze mogen worden omarmd en losgelaten.


WAT KUNNEN WIJ DOEN OM DE KANS OP ALZHEIMER TE VERMINDEREN?


Onze hersencellen worden dagelijks deels hersteld en vernieuwd. Dit proces kunnen wij stimuleren door het gebruik van omega vetzuren, gezonde (biologische) voeding, voldoende lichaamsbeweging, meditatie en hersengymnastiek. Ook stressreductie is enorm belangrijk. Op wat voor manier dan ook maar. Door op deze manier goed voor onszelf te zorgen kan de Hippocampus zelfs groeien(!) en het risico op Alzheimer wordt drastisch kleiner.


Omgekeerd kun je echter de Hippocampus ook laten krimpen(!). Door veelvuldig junkfood, nauwelijks lichaamsbeweging, een hoop stress aan je leven toe te voegen als ook angsten. Hersenschudding en vooral een kort herstel hierna zou niet bepaald bevorderlijk zijn voor een gezonde Hippocampus.


Zo hebben wij toch heel wat handvaten om op een verantwoorde manier met dit uitzonderlijke lichaamsdeel en überhaupt met onze gezondheid en welzijn om te gaan.

Water als boodschapper.

donderdag, februari 28th, 2019

Water als boodschapper.

Water is voor ons een heel belangrijk en geliefd element. Naast dat het noodzakelijk is, dat we er dagelijks genoeg van drinken, en het gebruiken als reinigingsmiddel, kunnen we er ook veel plezier aan beleven. Op tal van manieren doen we er ons voordeel mee bij ontspanning, recreatie, sport of ander vermaak. Denk aan de zee met de mogelijkheden tot surfen, zeilen, zwemmen, diepzeeduiken, noem maar op.

 Of aan de meer rustige waterelementen zoals rivieren, meren en vennetjes, waar ik persoonlijk meer de voorkeur aan geef. Ik kan er enorm tot rust komen, al zwemmend, kayakvarend of gewoon wandelend of zittend langs de kant. Zwemmend in de stille rustige meren voel ik me vaak ‘gedragen’ door het water. Ik ervaar het als een koesterend element en voel me overal ‘aangeraakt’. Tegelijkertijd ervaar ik ook een soort zachtheid en verbondenheid.

Een aantal weken geleden beleefde ik voor het eerst een floatingsessie. Een uur lang dobber je dan in een cabine met water, waaraan veel magnesium is toegevoegd. Een magnesiumbad dus. Lekker liggend in het water, wat voortdurend op een aangename temperatuur werd gehouden, met een zacht muziekje op de achtergrond, ervoer ik weer zoiets als ‘het baarmoedergevoel’. Alles was goed en fijn, er was vooral véél rust, eindeloze traagheid en een geborgen gevoel. En zo kom ik terecht bij onze eerst ontmoetingen met het element water. In de baarmoeder.

 

Gedurende het hele ontwikkelingsstadium in de moederbuik vanaf de conceptie tot de geboorte hebben we te maken met het waterelement: het vruchtwater. Het geeft een koesterend gevoel, ook een beetje bescherming tegen te ruwe bewegingen van buiten. De ongeboren baby’s drinken ervan. En het maakt dat we makkelijk in de moederbuik kunnen bewegen. Misschien dat het daarom…één keer buiten de baarmoeder ook zo’n aantrekkende werking op de mens blijft houden.

Waar we ons veel minder van bewust zijn, is dat het (vrucht) water ook een soort informatiedrager is. De zuurtegraad ervan wordt toch bepaald door datgene wat de moeder eet en drinkt. En dat krijgt het kindje al mee. Wat veel minder bekend is, is het gegeven dat emoties van de moeder ook via ditzelfde vruchtwater worden overgedragen op het ongeboren kindje. Het water draagt in zich de blijheid en vreugde van de moeder. Maar ook de angst en onrust komen hierin terecht.

Wanneer dit laatste herhaaldelijk het geval is, kan er een soort van blauwdruk van angst in verschillende orgaansystemen geprint worden. Een soort van alertheid. Zoals in de bloedvaten, in bepaalde organen, in het centrale zenuwstelsel wat zich ontwikkelt, en in de amygdala, kleine orgaantjes in de hersenen die stress behoren te verwerken. Het is niet te onderschatten wat zo’n kleintje allemaal al meekrijgt en te verwerken heeft. Dit is vastgesteld door embryologen. Het heeft consequenties voor ons zijn in latere stadia van ons leven. En er is ook vastgesteld dat ongeveer 80% van de ziektes die we krijgen in ons volwassen leeftijd hiermee te maken hebben. Dus absoluut niet te onderschatten. Daarom pleit ik ervoor dat de zwangere vrouwen gedurende de zwangerschap heel veel momenten van rust en stilte inbouwen, en hun werkzaamheden behoorlijk reduceren.

Naast dat de organen en systemen een soort van energetische inprint krijgen, krijgt het vruchtwater dat zelf ook. Mn het water. Het houdt heel duidelijk de informatie vast. Het is niet zo, dat wanneer de baby éénmaal geboren is, en het vruchtwater verdwenen is, een stukje van deze informatieoverdracht opgelost is.

Was dat maar waar. Het fluide karakter, wij als craniotherapeuten noemen dat ‘de fluid body’, zit doordrongen in al onze cellen en blijft ook na de geboorte in ons lichaam bestaan. Onze cellen bestaan gemiddeld voor zo’n 70% uit water. Ik kom bij clienten letterlijk vaak een verkramping of totale onrust tegen in mn het fluide stuk. Dan weet ik dat er zich tijdens de zwangerschap wat heeft afgespeeld. Dit kan van alles zijn, maar er is sprake geweest van enige vorm van stress, angst of zorgen bij de moeder.

Deze vorm van ‘prenatale’ stress kom ik tegen bij mensen die veel last hebben van onverklaarbare angsten, regelmatige gevoelens van afwijzing, wantrouwen, langdurige en onverklaarbare pijnen, stress en vermoeidheid. Ze ervaren het leven en de alledag vaak als uitermate stressvol.

Het goede nieuws is dat deze klachten ook veel later nog goed zijn te behandelen. Met een speciale vorm binnen craniosacraaltherapie, die ik de biodynamische craniosacraaltherapie noem. Omdat deze uiterst verfijnd en verdiepend is en juist werkt met dit fluide stuk. Tijdens deze behandelingen werk ik uiterst behoedzaam, langzaam, zeer respectvol,  en met veel achtzaamheid, liefde en compassie voor dat wat is. Het werkt.

Daarnaast raad ik dit soort mensen altijd aan, als ze het al niet doen, om aan meditaties te gaan doen, mindfulness, stiltewandelingen, tai chi, regelmatig prettige rustgevende muziek te luisteren, klankschalenmeditaties bij te wonen, en zo zijn er nog meer dingen te bedenken. Vooral veel de rust en stilte op te zoeken.

Heling van je innerlijke kind.

woensdag, februari 20th, 2019

Heling van het innerlijke kind.

In mijn praktijk breng ik mensen vaak in contact met hun eigen innerlijke Kind om ze bewust te laten worden van diep onderdrukte en verborgen delen binnen hunzelf. Waarbij het innerlijke Kind niks anders voorstelt dan de zogenaamde ongewenste emoties die in verschillende situaties ineens naar boven ploppen als spontane reactie op een bepaalde situatie, wat iemand zegt, of hoe iemand zich gedraagt. Wat dan leidt tot een heftige reactie waarop ze niet voorbereid waren.

Deze ongewenste emoties kunnen ook leiden tot een soort innerlijke blokkade of sabottage waar je minder duidelijk weet van hebt. Het lijkt dan dat bepaalde zaken waar jij je erg voor inzet, nooit echt goed willen lukken of doorzetten. Is dit het geval in je dagelijkse leven, dan kan een diepe onverwerkte pijnlijke emotie hiermee te maken hebben.

Bij onze dagelijkse bezigheden zijn wij mensen het meest geneigd ons aardig en verdraagzaam op te stellen en we proberen waar mogelijk conflicten te vermijden. Dit is in feite gewenst gedrag waarbij we ons zoveel mogelijk aanpassen aan andere mensen, maar het komt niet overeen met je ware zelf. Vaak worden signalen onderdrukt die komen uit een wezenlijke laag van jezelf. Dit is ons als kind zo aangeleerd. Je mag je eigenlijke emoties niet tonen omdat je bang bent om de goedkeuring, zorg of liefde van de ander of ouder te verliezen. Eigenlijk gedraag je je dan op basis van angst. De emoties die onderdrukt worden zullen een eigen leven gaan leiden en ze kunnen een moeheid of ontevredenheid in je veroorzaken.

Zelfs kunnen er vroeg of laat problemen ontstaan in de vorm van ziektes, of heftige uitbarstingen van emoties. Waar niemand op zit te wachten.

HET VERSCHIL TUSSEN EMOTIES EN GEVOELENS:

Emoties zijn energien die in de kern tekens van onbegrip zijn. Van niet precies weten waar het vandaan komt en waarom ze zijn ontstaan. Kortom: emoties zijn reacties op dingen of situaties die je niet begrijpt. 
Gevoelens komen uit een andere bron binnen jezelf, uit je hogere Zelf. Je zou het ook zo kunnen formuleren: je emoties zijn je kinderen, je gevoelens je leraren.

Emoties zijn energien die zich sterk maniefesteren in je fysieke lichaam. Stel je bv maar eens voor dat er een vlaag van boosheid door je lichaam gaat. In je hele lichaam is dit goed te voelen, bepaalde delen van je lichaam verkrampen zich. Dit fysieke ineenkrimpen, dat voortkomt uit een energetische shock geeft aan dat je iets niet begrijpt. In wezen reageer je je onbegrip af in de emotie. Emoties hebben dan ook altijd iets dramatisch.

Gevoelens worden heel anders waargenomen. Ze zijn veel stiller van aard. Het zijn de fluisteringen van je ziel die je bereiken, die je aanmoedigen. Het is een innerlijk weten of een plotseling intuitief handelen die later van wijsheid blijkt te getuigen.

Emoties nemen je geheel in beslag en halen je weg uit je centrum. Gevoelens brengen je juist dieper in je centrum. Gevoelens hebben te maken met intuitie.
Gevoelens getuigen van een hoger begrip, een begrip dat de emoties en het verstand te boven gaat. Ze komen uit een sfeer die niet zo fysiek is. Daarom zijn ze ook niet goed lokaliseerbaar en voelbaar in je lichaam. Er lijkt dan een soort weten in je te zijn wat van buiten naar je toekomt.

Je kunt hierbij veronderstellen dat emoties wel moeten zijn ontstaan toen je nog een kind was. Toen er nog geen hoger begrip en wijsheid in je aanwezig kon zijn. Vandaar dat emoties met onbegrip gepaard gaan. Kinderen snappen niet waarom hun liefde wordt ontzegd, waarom een bepaalde ouder of volwassene op een bepaalde manier reageert. Ze reageren dan op een hele spontane manier met boosheid, verdriet of angst.

Wanneer er dan niet adequaat mee wordt omgegaan en deze emoties er eigenlijk niet mogen zijn, worden ze onderdrukt. En zo ontstaan de problemen omdat emoties eigenlijk energien zijn die gezien, gehoord, gevoeld en dan afgevoerd willen worden. Het innerlijke kind is ontstaan.

Gevoelens ontstaan pas later in je leven, wanneer je in staat bent meer beschouwend terug te kijken op bepaalde situaties in je eigen leven en eventueel dat van je voorouders. Je bent milder en hopelijk wijzer geworden en schiet niet meer zo snel in de emoties, en kunt makkelijker afstand nemen.

HOE GA JE NU OM MET DIE EMOTIES IN JEZELF?

Emoties kun je beter niet onderdrukken of veroordelen. Ze maken een belangrijk onderdeel uit van je wezen en in die zin verdienen ze respect en aanvaarding. Je kunt de emoties in jezelf beschouwen als kinderen die je respect en aandacht nodig hebben. En jouw begeleiding. Een emotie kun je zien als iets wat bij je komt om geheeld te worden.

Normaal gesproken wordt een emotie, neem bv boosheid, geprojecteerd naar buiten, op diegene die jou iets heeft aangedaan. Als je dat aldoor zou blijven doen, projecteer je de boosheid buiten jezelf en wordt het probleem alleen maar groter. De boosheid wordt nu niet opgelost, eerder nog meer gevoed, en je raakt verwijderd uit je centrum.

In het omhullen van de emotie met begrip en warmte, zoals je het met een boos, bang of verdrietig kind zou doen, verplaats je de aandacht van buiten naar binnen, en leer je het kind, en later de volwassene verantwoordelijkheid te nemen voor de emotie. 
De emotie mag er zijn. Op het moment dat het (innerlijke)kind zich gezien, gehoord en verstaan voelt en door het benoemen van de emotie, kan de betreffende emotie afnemen. Het (innerlijke)kind voelt de warmte en begrip van de (innerlijke)ouder en dat is zeer wezenlijk bij het verwerken en loslaten.

Dit is de rol van je eigen bewustzijn bij Zelfheling. Jezelf, je innerlijke Kind, je emotie omringen met Bewustzijn, bewust zijn…
Door het te omringen met de energie van Liefde, maakt het een transformatie mogelijk van onbegrip naar begrip. Dat is de sleutel…Als de emotie dan weer kan stromen, is het probleem opgelost en ben je vrij…..

Heling van binnen naar buiten

woensdag, januari 23rd, 2019

Heling van binnen naar buiten

In dit artikel beschrijf ik het krachtige resultaat van ‘heling van binnen naar buiten’. De meeste ‘helingen’ gebeuren toch nog van buiten naar binnen, zowel binnen de reguliere zorg, als ook bij een heleboel complementaire therapievormen. Daar is soms iets voor te zeggen, en toch is het dan helemaal niet verkeerd er juist een therapievorm naast te zetten die diep van binnenuit aan het helen gaat.

Heling van binnen naar buiten houdt voor mij oa in, op celniveau te helen, maar ook in de energetische lichamen, die uiteindelijk het fysieke lichaam aansturen.

Van nature is een lichaam al geneigd van binnen naar buiten te werken. Ziekte/ongemak verlaat het lichaam van boven naar beneden, van de meest vitale organen naar de minder vitale organen en van binnen naar buiten. Als er een gelegenheid tot ‘heling’ wordt aangeboden, zal het lichaam hier gretig gebruik van maken. Griep heeft in die zin, een reinigende functie en moet niet onderdrukt worden.

Ik geef een voorbeeld uit de praktijk zodat het duidelijker wordt. Het is alweer 4 jaar geleden dat ik een vrouw onder behandeling kreeg met het ziektebeeld Sarcoidose. Dit is een aandoening waarbij in diverse organen, spieren, maar ook hersenen ‘verbindweefseling’ kan optreden. Al het weefsel wordt steeds meer rigide, de organen kunnen minder goed functioneren en het gaat vaak gepaard met de nodige pijn. Deze mevrouw had het vrijwel overal te zitten, dwz in heel veel spieren, in haar hoofd, de longen en in haar buikorganen. Een ontzettend lastige aandoening. Zij werd behandeld met fysiotherapie om de beweeglijkheid in de gewrichten zoveel mogelijk te garanderen.

Tijdens de behandeling begeleidde ik haar in een diepe ontspanning. Zelf zorgde ik er voor goed geaard te blijven, mijn focus neutraal te houden, geen verwachtingen te plegen, en voelde én ‘luisterde’ ik wat ik door kreeg. Meestal krijg ik al snel van het lichaam een soort ‘beeld’ of ‘gevoel’ of beide door. Dit keer was het een duidelijk beeld en ik voelde dat dit betrekking had op de toestand van haar cellen. Ik kreeg een ijzeren hekwerk te zien, wat symbool stond voor de verbinding van de cellen onder elkaar. Verre van soepel, verre van ademend, uitermate hard en star met elkaar verbonden. Elke vorm van beweeglijkheid ondermijnend. Daarna liet ik dit beeld weer los, voelde hoe ik er zelf bij zat, controleerde mijn eigen hartslag en ademhaling. Als er bij mij enige vorm van onrust is, ga ik dit heel bewust reguleren, wetende dat de persoon die voor mij ligt, mij volgt.

Tegelijkertijd, zonder dat ik er met mijn mind een oplossing voor hoef te bedenken, geef ik het lichaam de tijd én de ruimte om ‘zijn ding te doen’. Ik geef de ‘holding’. Het lichaam weet wat het nodig heeft, en ik wacht op een impuls om van positie te veranderen, of ben getuige van de geleidelijke verandering. Met mijn focus blijf ik niet bovenop het gebeuren, ik verruim mijn bewustzijn en geef veel ruimte.

Op een gegeven moment voelde ik, dat het ‘ijzeren hekwerk’ veranderde van vorm. Het werd een soort ‘kauwgom’, nog wel een vaste structuur, maar het kreeg veel meer flexibiliteit. Dit liet ik een tijdlang gebeuren.

Diep van binnen voelde ik dat de oorzaak van dit ingewikkelde ziektebeeld in de vroegste jeugd lag. Daarom ging ik me haar voorstellen als een kleine baby, die ik al dobberend vasthield in een warm badje. Heel sterk voelde ik de behoefte haar heel veel liefde, koestering en geborgenheid te geven vanuit al mijn vezels. Vooral ook het gevoel door te geven, dat ze erg welkom is op aarde. Vanuit mijn verruimde hartbewustzijn en mijn innerlijke oog liet ik deze begrippen in woorden en gevoelens in grote hoeveelheden ‘in het veld’ stromen. Behoorlijk lang, tot ik merkte dat ‘het veld’ er helemaal mee verzadigd was.

Na de behandeling openbaarde ze me, dat ze eigenlijk ‘niet gewenst’ was als kind. Het ‘niet-gewenst-zijn’ had bij haar een sterk innerlijk conflict veroorzaakt, en kan dus op enig moment tot een destructieve ziekte leiden. Er kwam heel veel verdriet los, pijn, die ze haar leven al met zich had meegedragen.

Elke keer merk ik weer, dat het ‘van levensbelang’ is, om een gevoel van welkom zijn, van geliefd zijn, weer in je lichaamsbewustzijn te re-integreren. Beter laat dan nooit.

De keer erop vertelde ze mij, dat ze na de eerste behandeling, sinds een periode van ca. 20 jaar, weer eens op een normale ontspannende manier kon zitten.

De ziekte was overigens niet over, en zal ook niet gebeuren. Het had zich téveel in het fysieke lichaam vastgezet. Wat er oa toe had geleid, dat ze een stoma nodig had. Net in die periode leidde dat tot heel veel problemen, en zouden er operaties volgen….

Toch bijzonder…. In een veel vroeger stadium van het zich manifesteren van dit ziektebeeld, was haar misschien veel ellende bespaard gebleven….Wie weet, gaat men geleidelijk meer gebruik van maken van de boeiende en verdiepende behandelvorm die craniosacraaltherapie is.

De helende kracht van stilte

donderdag, december 13th, 2018

DE HELENDE KRACHT VAN STILTE

Misschien herken je het in jezelf: die drukte in je hoofd, dat je nog van alles moet. En vooral ook: krijg je alles gedaan binnen een bepaalde tijd. Er wordt voor je gevoel op alle mogelijke manieren aan je getrokken, je bent overal nodig en je komt daarbij niet meer toe aan jezelf.

Het lijkt in deze tijd hip te zijn, en een must dat je een volgeboekte week hebt met allerlei afspraken en verplichtingen. Verjaardag hier, etentje daar, noem maar op. Iedereen kan wel wat verzinnen. Zo zijn er heel wat mensen die er, bewust of onbewust, gewild of ongewild een behoorlijk jachtig bestaan op na houden. En zichzelf compleet voorbij schieten.

Pas in de vakantie, of door een gedwongen thuis zitten bij een ziekte of ongeval, komt er een diepe vermoeidheid naar boven. Pas dan merk je dat je toch wel wat roofbouw hebt zitten plegen op je eigen gestel. Vermoeidheid is hierbij iets heel positiefs. In diepere lagen kan er zo herstel optreden, lichaam en geest hebben de gelegenheid weer in het lood te komen.

Ons lichaam en de geest zijn van tijd tot tijd érg aangewezen op rust en stilte. Al in de baarmoeder, tijdens de groei van het nog ongeboren kindje, zijn er periodes van ‘stilte’, waar even geen groei en uitdijing plaatsvindt. Het wezentje orienteert zich naar de stilte en rust, voordat er daarna weer ‘verdere’ groei plaatsvindt. Dit is een heel natuurlijk gegeven, en zit eigenlijk in ons systeem. Ook later, gedurende ons leven, blijven periodes van ‘stilte’ en rust wezenlijk. Gemaakte ervaringen kunnen beter worden ‘geimplementeerd’ of verwerkt. Er ontstaat weer balans. Tijdens die ‘stilte’momenten bevind je je tevens in een soort ‘vacuum’, je leeft ahw even buiten de tijd. Het gaat alleen maar om ZIJN. Niks hoeft, niks moet. Je MAG, het NU is goed genoeg.

Voor ons wezen is dit een weldaad, je in een staat van een warm bad bevinden. Of bedenk zelf, wat voor associaties er bij jou nog meer naar boven komen. Bij mijn behandelingen maak ik hier veelvuldig gebruik van. Iemand weer verbinden met die ‘OERSTILTE’. Mocht je dat heel graag eens willen ervaren, en wat voor positieve uitwerkingen dat heeft op jouw gestel, neem dan eens vrijblijvend contact op met mij, en gun jezelf dat cadeau van STILTE.

Bewust in je Kracht

donderdag, december 13th, 2018

BEWUST IN JE KRACHT

In dit artikel wil ik iets schrijven over de Kracht die wij allemaal in ons dragen, en nog meer tot leven kunnen laten komen.

Gedurende ons leven, en wie in reincarnatie gelooft, gedurende meerdere levens hebben we heel wat meegemaakt. Verdrietige, beschamende, angstige en haatvolle ervaringen aan de ene kant. Afgewisseld door prachtige, liefdevolle, succesvolle en zelfs gelukzalige ervaringen aan de andere kant. Alleen al bij het lezen en hardop uitspreken van deze woorden merk je hoe ze je stemming bepalen.

Nu is het zo dat een groot deel van de mensheid nogal eens wil blijven hangen in de negatievere ervaringen, met de daarbij behorende stemmingen. En dit is heel menselijk. Het is dan zinvol om de onverwerkte emoties, als die al in je bewustzijn komen, er te laten zijn, te doorvoelen, en vervolgens los te laten. En dan met de nadruk op loslaten.

Identificeer jezelf niet met die ‘negatievere’ emoties. In de kern ben jij dat niet. Ondanks alles wat je ook maar hebt meegemaakt heb je jezelf toch staande weten te houden, en zelfs hele bijzondere kwaliteiten weten te ontwikkelen. Omdat je in de kern enorm veel doorzettingsvermogen, daadkracht en passie hebt, voor het leven, voor jezelf, je kinderen, je dieren, je levensdoel. Dit is een gigantische Krachtbron.

Daar waar jij een goed gevoel van krijgt, waar je warm voor loopt, daar ben je verbonden met je ware ‘Ik’. Het is heel wezenlijk dit heel goed te realiseren. Een ieder van ons heeft dat. Als jij je nu blijft focussen op dit goede gevoel, zul je merken dat je momenten ervaart van tevredenheid, zachtheid, enthousiasme, misschien zelfs wel geluk. Dit zijn die gevoelens, die je weer verbinden met je ware ‘Zelf’, en het eigenlijke levensdoel wat jij  hier op aarde komt neerzetten.

Met je gedachten kun je heel BEWUST ervoor kiezen, of je meer in de negatievere emoties, of meer in de positievere emoties wilt zitten. Dit is een bewuste keuze. Oefening baart kunst, maar het is de moeite van het proberen waard. Ik wens je veel Kracht, doorzettingsvermogen en liefde voor de komende tijd.

Fijnbesnaardheid en hooggevoeligheid. Hoe daarmee om te gaan?

donderdag, december 13th, 2018

Fijnbesnaardheid en hooggevoeligheid. Hoe daarmee om te gaan?

Volledig in overeenstemming met de gevonden meetwaarden van Dineke Jongepier, die zich erg toelegt op de boviswaarden, merk ik in mijn eigen omgeving, dat je steeds meer mensen tegenkomt met hogere ‘trillingsfrequenties’. Waren de gemiddelde boviswaarden van de meeste gezonde mensen tot 21 dec. 2012 zo tussen de 6500 en 8.000 bovis, na die datum zijn de trillingsfrequenties gestegen, en zitten ze bij de gemiddelde gezonde mens tussen de 8.500 en 10.000 bovis. M.a.w., de mens wordt geleidelijk steeds verfijnder, fijnbesnaarder……

Een bep. percentage van de volwassen mensheid, en vooral de kinderen geboren na 2000, kwamen al eerder met een vorm van fijnbesnaardheid ter wereld. En hebben vermoedelijk zelfs nog hogere boviswaarden dan hierboven genoemde. Fijnbesnaarde of ook wel hooggevoelige mensen nemen hun omgeving intenser en verfijnder waar. Ze pikken heel veel op, oa ook emoties, zichtbaar of onzichtbaar, wel of niet uitgesproken. Ze weten echter ook goed te onderscheiden tussen wat goed en wat niet goed aanvoelt, en wat ‘gemanipuleerd’ is.

Het is de kunst goed te leren onderscheiden wat nu van jezelf of van een ander is. Juist voor hele fijngevoelige mensen, die van zich al erg inlevend en meelevend zijn, is het raadzaam te leren zichzelf goed af te grenzen. Anders kan het op de één of andere manier tot klachten leiden, zoals (over)vermoeidheid, onverklaarbare hoofdpijn- of buikpijnklachten, concentratiestoornissen, woedeuitbarstingen, om maar een aantal te noemen. Een belangrijk gegeven is, dat de meeste medicijnen en voedingssupplementen van tegenwoordig een lagere boviswaarde kennen, oftewel een lagere ‘trillingsfrequentie’ hebben. Dit paste goed bij het merendeel van de mensen tot eind 2012. Tegenwoordig moet je je afvragen, zeker bij de fijnbesnaarde volwassenen en kinderen, in hoeverre dit nu opgaat bij hun hogere trillingsfrequenties. Hetzelfde geldt voor diverse geneeswijzen…… Het is af te vragen of alles wat nog een lagere trillingsfrequentie bezit, compatibel is met deze fijnbesnaarde mensen…

We moeten ons meer en meer gaan realiseren, dat fijnbesnaarde mensen een ‘fijngevoelige’ aanpak vereisen, waarbij hun hooggevoeligheid als gegeven meegenomen wordt. Het zal in de toekomst alleen nog maar meer in die richting gaan. Gelukkig zijn er steeds meer mensen die daarom hun heil zoeken in de homeopathie, de oosterse geneeswijzen en beweegvormen, en andere fijngevoelige therapievormen.

Maar denk vooral ook eens aan craniosacraaltherapie. Cranio houdt vooral rekening met de fijnbesnaardheid van de persoon. Tot in de finesse. Dat is eigenlijk de standaardbehandeling. Zo ontzettend fijntjes, respectvol, en tevens een weldaad voor het zenuwstelsel. In al zijn fijnbesnaardheid kun je makkelijker contact maken met het wezen van de persoon. En tevens leren, hoe je van je fijnbesnaardheid je kracht kunt maken. De wereld heeft deze fijnbesnaarde mensen erg nodig.

Koesteren van het ongeboren kind

donderdag, december 13th, 2018

Het koesteren van het ongeboren kind.

Als craniosacraaltherapeute  heb ik ontdekt hoe bepalend het is voor  ieders gezondheid, wanneer men  in zijn of haar prille bestaan liefde heeft moeten ontberen, of aan stress onderhevig was. Daar bedoel ik de vroegste jeugd mee, maar ook de zwangerschap. Biodynamische craniosacraaltherapeuten, maar ook embryologen gaan ervan uit, dat de psychische en emotionele gesteldheid van de moeder tijdens de zwangerschap wel eens heel erg bepalend kan zijn, voor het zich al dan niet optimaal kunnen ontwikkelen van het kind. 80% van alle klachten die er bestaan, zijn terug te leiden tot een niet al te gunstig verlopen zwangerschap.

Het nog ongeboren kind is een mensje in wording. Stap voor stap ontwikkelen zich onze bloedvaten, ons zenuwstelsel, de verschillende organen en zintuigen. Een heel wonder op zich. In de meest ideale situatie gedijt en groeit de embryo tot een prachtig volgroeide tevreden baby. Een embryo pikt eigenlijk  al vanaf het begin prikkels op van buiten, mn van de moeder. Is de moeder onderhevig aan stress, dan ontstaat er ook bij de embryo sneller stress, omdat de embryo zo nauw verbonden is met de moeder.

Delen van het zenuwstelsel, vooral van het vegetatieve zenuwstelsel scannen voortdurend de hele omgeving, waarin de embryo zich bevindt. In een vertrouwde veilige omgeving, waar ook veel stiltemomenten aanwezig zijn, kan een zenuwstelsel zich adequaat ontwikkelen en reageren. Is er vaak ‘ruis’ op de lijn, dan wordt het zenuwstelsel ahw  te alert afgesteld.

Het is misschien nu gemakkelijker een gedachtensprong te maken naar het latere leven als volwassene, waarbij deze laatste groep ontvankelijker is voor het krijgen van bv een burnout. Alle inprints die ontstaan zijn in de vroegste tijd als mens, kunnen in het latere leven behoorlijke uitwerkingen hebben.

Vandaar mijn pleidooi voor een zwangerschap, waarbij de moeder uitermate veel zorg draagt voor zichzelf en het nog ongeboren kind. Dit betreft liefdevolle aandacht voor het nog ongeboren kind, het nu al van harte welkom heten op de aarde. Bewust gekozen goede voeding, veel rustmomenten creeren, niet te lang doorwerken. Herhaaldelijk contact maken met het kind. Vervelende ontmoetingen uit de weg gaan. Maar denk ook eens aan zwangerschapsyoga of een goede voorbereiding op de geboorte door tijdens de zwangerschap craniosessies te nemen. Zo leert de moeder een goede bonding te maken met het kind. Dit is heel wezenlijk. Kinderen die in liefde zijn verwekt en begeleid tijdens de zwangerschap maken grotere kans zich op volwassen leeftijd tot zelfverzekerde tevreden mensen te ontwikkelen.